نوشته‌هایی برچسب‌خورده با: نقاشی

مداخله در نظام خطوط؛ درباره‌ی آثار فرشید ملکی، نوشته‌ی علی گلستانه

این متن پیش‌تر در شماره‌ی ۲۸۸ دوهفته‌نامه‌ی تندیس (۱۱آذر۱۳۹۳) منتشر شده است. همان‌طورکه مفاهیم و موضوعات را نمی‌توان در پیوندی مستقیم، بی‌دردسر، و مسالمت‌آمیز با یکدیگر قرار داد و به توصیفی صریح و واضح از روابط میان آن‌ها رسید، اصولاً

مداخله در نظام خطوط؛ درباره‌ی آثار فرشید ملکی، نوشته‌ی علی گلستانه

این متن پیش‌تر در شماره‌ی ۲۸۸ دوهفته‌نامه‌ی تندیس (۱۱آذر۱۳۹۳) منتشر شده است. همان‌طورکه مفاهیم و موضوعات را نمی‌توان در پیوندی مستقیم، بی‌دردسر، و مسالمت‌آمیز با یکدیگر قرار داد و به توصیفی صریح و واضح از روابط میان آن‌ها رسید، اصولاً

«گفت‌وگو با تِرِز اولتون»، مترجمان: شکوفه غفاری، علی گلستانه

ترِز اولتون، متولد ۱۹۵۳ در شهرستان شروپ‌شر انگلستان، از نقاشان برجسته‌ی مکتب لندن است. او که هنرآموخته‌ی مدرسه‌ی سن مارتین و نیز آکادمی سلطنتی بریتانیا است، در ۱۹۸۷ جایزه‌ی «ترنر» را برد. آثار او در بسیاری از مجموعه‌ها و موزه‌های

«گفت‌وگو با تِرِز اولتون»، مترجمان: شکوفه غفاری، علی گلستانه

ترِز اولتون، متولد ۱۹۵۳ در شهرستان شروپ‌شر انگلستان، از نقاشان برجسته‌ی مکتب لندن است. او که هنرآموخته‌ی مدرسه‌ی سن مارتین و نیز آکادمی سلطنتی بریتانیا است، در ۱۹۸۷ جایزه‌ی «ترنر» را برد. آثار او در بسیاری از مجموعه‌ها و موزه‌های

«چهره در چهره؛ یادداشتی بر کارنمای داریوش حسینی در نگارخانه‌ی طراحان آزاد»، نوشته‌ی علی گلستانه

منتشرشده در دوهفته‌نامه‌ی تندیس، ش۲۷۷، ۱۰تیر۱۳۹۳. در برهوت فقدان ایده، مدتی‌ست که «دغدغه‌»ی هنرمندان و استیتمنت‌نویسان در این کلمه خلاصه شده است: «تناقض». تا چندی پیش، این دغدغه محدود بود به تناقض «سنت و مدرنیته» یا «درون و برون»، واژگان

«چهره در چهره؛ یادداشتی بر کارنمای داریوش حسینی در نگارخانه‌ی طراحان آزاد»، نوشته‌ی علی گلستانه

منتشرشده در دوهفته‌نامه‌ی تندیس، ش۲۷۷، ۱۰تیر۱۳۹۳. در برهوت فقدان ایده، مدتی‌ست که «دغدغه‌»ی هنرمندان و استیتمنت‌نویسان در این کلمه خلاصه شده است: «تناقض». تا چندی پیش، این دغدغه محدود بود به تناقض «سنت و مدرنیته» یا «درون و برون»، واژگان

«معاصربودن دربرابر ارتجاع؛ تاریخ‌نگاری دربرابر خط‌نگاری»، نوشته‌ی علی گلستانه

(چاپ‌شده در دوهفته‌نامه‌ی تندیس، ش۲۵۹، ۱۶مهر۱۳۹۲) ۱. معاصربودن: نگارشِ تاریخِ خاموشان نفوذ کالیگرافی در هنرهای جدید، در بیشتر  موارد نشانگر نوعی ارتجاع است؛ به‌ویژه هنگامی که خط در قالب آثار پر زرق-و-برقی ظاهر می‌شود که همواره به‌طور ضمنی، تفاخر به

«معاصربودن دربرابر ارتجاع؛ تاریخ‌نگاری دربرابر خط‌نگاری»، نوشته‌ی علی گلستانه

(چاپ‌شده در دوهفته‌نامه‌ی تندیس، ش۲۵۹، ۱۶مهر۱۳۹۲) ۱. معاصربودن: نگارشِ تاریخِ خاموشان نفوذ کالیگرافی در هنرهای جدید، در بیشتر  موارد نشانگر نوعی ارتجاع است؛ به‌ویژه هنگامی که خط در قالب آثار پر زرق-و-برقی ظاهر می‌شود که همواره به‌طور ضمنی، تفاخر به

«مارگرت (۱۹۸۱)، اثر آنسلم کیفر»، نوشته‌ی سو هوبارت (۲۴اکتبر۲۰۰۸)، ترجمه‌ی علی گلستانه

پل سلان[1] تنها عضو خانواده‌اش بود که از زندان سیاسی در دوران هُلُکاست جان به در برد؛ بااین‌حال، در ۱۹۷۰، در ۴۹سالگی، پس از پیکربندی‌کردن اثری که شعر پژمرده‌حال و دردناک «فوگ مرگ»[2] را نیز شامل می‌شد، دست به یک

«مارگرت (۱۹۸۱)، اثر آنسلم کیفر»، نوشته‌ی سو هوبارت (۲۴اکتبر۲۰۰۸)، ترجمه‌ی علی گلستانه

پل سلان[1] تنها عضو خانواده‌اش بود که از زندان سیاسی در دوران هُلُکاست جان به در برد؛ بااین‌حال، در ۱۹۷۰، در ۴۹سالگی، پس از پیکربندی‌کردن اثری که شعر پژمرده‌حال و دردناک «فوگ مرگ»[2] را نیز شامل می‌شد، دست به یک

طرح نکاتی درباره‌ی سامانه‌ی توزیعیِ هنر / نوشته‌ی علی گلستانه

این نوشته، بخشی از متنی است که در دوهفته‌نامه‌ی تندیس (ش۲۵۴، ۸مرداد۱۳۹۲) چاپ شد. اگر مختاربودن هنرمند را در تعیین چگونگی نمایش و فروش آثارش، بخشی از حق او برای مستقل‌بودن بدانیم، تردیدی نمی‌ماند که پس از چیرگی‌یافتن سامانه‌های نمایش

طرح نکاتی درباره‌ی سامانه‌ی توزیعیِ هنر / نوشته‌ی علی گلستانه

این نوشته، بخشی از متنی است که در دوهفته‌نامه‌ی تندیس (ش۲۵۴، ۸مرداد۱۳۹۲) چاپ شد. اگر مختاربودن هنرمند را در تعیین چگونگی نمایش و فروش آثارش، بخشی از حق او برای مستقل‌بودن بدانیم، تردیدی نمی‌ماند که پس از چیرگی‌یافتن سامانه‌های نمایش

سنگینیِ تاریخ؛ گفت‌وگو با نصرت‌الله مسلمیان / علی گلستانه

این گفت‌وگودر مهرماه ۱۳۹۱، در استودیوی شخصیِ نصرت‌الله مسلمیان انجام شده و در ماهنامه‌ی گلستانه (ش۱۲۱، آبان۱۳۹۱) به چاپ رسیده است.   هنر اگر خود را از خاطره‌ی رنج انباشته بر بشریت رها سازد، به‌عنوان خط سیرِ تاریخ، چه بر سرش

سنگینیِ تاریخ؛ گفت‌وگو با نصرت‌الله مسلمیان / علی گلستانه

این گفت‌وگودر مهرماه ۱۳۹۱، در استودیوی شخصیِ نصرت‌الله مسلمیان انجام شده و در ماهنامه‌ی گلستانه (ش۱۲۱، آبان۱۳۹۱) به چاپ رسیده است.   هنر اگر خود را از خاطره‌ی رنج انباشته بر بشریت رها سازد، به‌عنوان خط سیرِ تاریخ، چه بر سرش